ഇബ്നു ഫിർനാസ്: ചിറകുവിരിച്ച സ്വപ്നങ്ങൾ

ആധുനിക ലോകക്രമത്തിൻ്റെ വളർച്ചയെ സ്വാധീനിക്കുന്ന പഠനഗവേഷണങ്ങൾ സജീവമാണ്. വിമാനവും ആകാശവും അന്താരാഷ്ട്ര വിനിമയങ്ങളുടെ സത്യദയാവുകയും ആഗോള വികസനത്തിന്റെ ഭാഗമാവുകയും ചെയ്ത ഘട്ടത്തിലാണ് വ്യോമയാനം (Aviation) എന്ന ആശയത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള ആലോചനകൾ സജീവമാകുന്നത്. വിമാനമെന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ ഇകാറസ് (Icarus), ഡാവിഞ്ചി (Da Vinci), ടോംക്രൂയ്‌സ് (Tom Cruise), ഒടുവിൽ അമേരിക്കൻ റൈറ്റ് സഹോദരന്മാർ (American Wright Brothers) തുടങ്ങിയ പ്രതിഭകൾ മനസ്സിൽ ഓടിയെത്തും.

എന്നാൽ ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, അഥവാ റൈറ്റ് സഹോദരന്മാർ മോട്ടോർ സഹായത്തിൽ പറക്കുന്ന യന്ത്രം കണ്ടുപിടിച്ചതിനും ആയിരം വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ്, മുസ്‌ലിം പണ്ഡിതനായ ഇബ്നു ഫിർനാസ് മനുഷ്യശരീരത്തിനു മധ്യവായുവിന്റെ ഭാരം താങ്ങാൻ കഴിയുന്ന പക്ഷികളെപ്പോലെയുള്ള ചിറകുകൾ കണ്ടുപിടിച്ചുകൊണ്ട് മനുഷ്യന് വായുവിൽ പറക്കാൻ കഴിയുമെന്നു തെളിയിച്ചു. പക്ഷിയുടെ സ്വഭാവവും ശരീരഘടനയും സംബന്ധിച്ച നിരീക്ഷണം, ചിറകുകളുടെ ഘടന, ബോഡി ഫ്രെയിം, വാൽ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നൊരു പറക്കുന്ന ഉപകരണം എങ്ങനെ നിർമിക്കാമെന്ന ആലോചനയിലൂടെ അദ്ദേഹം മനുഷ്യലോകത്തിനു ദിശാബോധം നൽകി. കേവലം പക്ഷി പറക്കുന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയുള്ള പഠനങ്ങൾ ഇബ്നു ഫിർനാസിന്റെ റഫറൻസ് പോയിന്റായി മാറുന്നില്ല, പക്ഷേ ഇന്നത്തെ ആധുനിക വ്യോമയാന വ്യവസായത്തിനു അത് പ്രചോദനമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. പക്ഷിയുടെ ശരീരഘടനയും പക്ഷിയെ പറക്കാൻ അനുവദിക്കുന്ന പരിസ്ഥിതിയെയും കുറിച്ചുള്ള ശാസ്ത്രീയ ഗവേഷണം പുരോഗമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

എന്നാൽ ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, അഥവാ റൈറ്റ് സഹോദരന്മാർ മോട്ടോർ സഹായത്തിൽ പറക്കുന്ന യന്ത്രം കണ്ടുപിടിച്ചതിനും ആയിരം വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ്, മുസ്‌ലിം പണ്ഡിതനായ ഇബ്നു ഫിർനാസ് മനുഷ്യശരീരത്തിനു മധ്യവായുവിന്റെ ഭാരം താങ്ങാൻ കഴിയുന്ന പക്ഷികളെപ്പോലെയുള്ള ചിറകുകൾ കണ്ടുപിടിച്ചുകൊണ്ട് മനുഷ്യന് വായുവിൽ പറക്കാൻ കഴിയുമെന്നു തെളിയിച്ചു.

പറക്കുമ്പോൾ ത്രസ്റ്റ് (ഒരു പറക്കുന്ന യന്ത്രത്തെ ചലനത്തിന്റെ ദിശയിലേക്കു നയിക്കുന്ന ശക്തി) ഉപയോഗിക്കുന്നതിനു പക്ഷികൾ ചിറകുകളടിക്കുന്നു. ഒരു പക്ഷി അതിന്റെ ചിറകുകളുടെ സ്ഥാനം മാറ്റുമ്പോൾ, അത് ലിഫ്റ്റ് ഫോഴ്സ് (പറക്കുന്ന വസ്തുവിന്റെ ഭാരത്തെ വായുവിൽ താങ്ങി നിർത്തുന്നതിനുള്ള ശക്തി) സൃഷ്ടിക്കുന്ന ആക്രമണത്തിന്റെയൊരു കോണായി മാറുകയാണ്. അതേസമയം, ഒരു വിമാനം എൻജിനിൽ നിന്നുള്ള ശക്തിയെ ത്രസ്റ്റിനായി ഉപയോഗിക്കുകയും ആക്രമണത്തിന്റെ ആംഗിൾ ലിഫ്റ്റിനു നൽകുന്നതിനായി ഫ്ലാപ്പ്/എയിലറോൺ (വിമാനത്തിന്റെ റോൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന വസ്തു) ആകൃതിയിൽ രൂപപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ലാൻഡിംഗ് സമയത്ത്, ഒരു പക്ഷി വലിച്ചിഴക്കുന്നതിനായി ചിറകുകളുടെ സ്ഥാനം മാറ്റുമ്പോൾ അതിന്റെ വാൽ ഒരു ചുക്കാൻ പോലെ പ്രവർത്തിക്കുകയും മധ്യവായുവിന്റെ വേഗത കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മറുവശത്ത്, ഒരു വിമാനം അതിന്റെ ചിറകിലെ ലാൻഡിംഗ് ഫ്ലാപ്പിന്റെ സ്ഥാനം മാറ്റുന്നത് വലിച്ചിടൽ വർധിപ്പിക്കുകയും അങ്ങനെ ത്രസ്റ്റ് കുറക്കുകയുമാണ് ചെയ്യുന്നത്. വിമാനത്തിന്റെ വാൽ ഇത് കൈകാര്യം ചെയ്യാനും സ്ഥിരത നൽകാനുമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

പക്ഷിയുടെ ചലനത്തിനു പുറമെ അതിന്റെ ചിറകിന്റെ ആകൃതിയും വിമാനത്തിന്റെ ചിറകുകൾ നിർമിക്കാൻ മാതൃകയാക്കിയിട്ടുണ്ട്. മുകളിലേക്കും താഴേക്കും വളയാൻ കഴിയുന്ന പക്ഷിയുടെ ചിറകിന്റെ ഘടനയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് എൻജിനീയർമാർ ഒരു വിമാനച്ചിറകിന്റെ ആകൃതി രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. പക്ഷിയുടെ ചിറകിന്റെ മികച്ച എയറോഡൈനാമിക് (വസ്തുക്കൾ വായുവിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന രീതി) ആകൃതി അതിനെ പറക്കാൻ പ്രാപ്തമാക്കുന്നുവെന്നാണ്.

ടേക്ക് ഓഫിനും ലാൻഡിംഗിനും തയ്യാറെടുക്കുമ്പോൾ ലിഫ്റ്റും ത്രസ്റ്റും ഇതു നൽകുന്നുണ്ട്. എ.ഡി പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇറ്റാലിയൻ ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ജിയോവാനി അൽഫോൻസോ ബോറെല്ലി (Giovanni Alfonso Borelli) പക്ഷിയുടെ ശരീരഘടനയെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുന്നുണ്ട്. എ.ഡി ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ വിമാന നിർമാണത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകളൊരു റഫറൻസായി മാറി. എന്നിരുന്നാലും, കോർഡോബയിലെ മുസ്‌ലിം പണ്ഡിതന്മാർ എ.ഡി ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തന്നെ പക്ഷികളെക്കുറിച്ച് ശാസ്ത്രീയ ഗവേഷണം നടത്തിയിരുന്നു (അൽ മഖാരി, അഹമ്മദ് ഇബ്നു മുഹമ്മദ്,1840). ചിറകിന്റെ ആകൃതി, ശരീരഘടന, തൂവലുകളുടെ വൈവിധ്യം തുടങ്ങി നിരവധി വിഷയങ്ങൾ അവരുടെ ചർച്ചാവിഷയമായി. അക്കാലത്ത് പക്ഷികളെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ പഠനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം പറക്കുന്ന ഉപകരണം കണ്ടുപിടിക്കുകയെന്നതല്ല, മറിച്ച് വിശുദ്ധ ഖുർആനിലെ സൂറ അൽ മുൽക്കിലെ പത്തൊമ്പതാം വാക്യത്തിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന അല്ലാഹുവിന്റെ സൃഷ്ടിയിലെ രഹസ്യങ്ങൾ കണ്ടെത്തുകയെന്നതായിരുന്നു.

“ചിറകു വിടർത്തി അകത്തേക്കു മടക്കിവെച്ച് തങ്ങൾക്ക് മുകളിലുള്ള പക്ഷികളെ അവർ നിരീക്ഷിക്കുന്നില്ലേ? പരമകാരുണികനായ അല്ലാഹുവല്ലാതെ മറ്റാരും അവരെ താങ്ങി നിർത്തുന്നില്ല. തീർച്ചയായും പരമകാരുണികൻ (അല്ലാഹു) അവൻ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിരീക്ഷിക്കുന്നവനാണ്. ” മുകളിലെ വാക്യം മനുഷ്യരോടു പക്ഷികളുടെ സൃഷ്ടിപ്പ് നിരീക്ഷിക്കാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു, അതിലൂടെ അവർക്ക് പഠിക്കാനും സ്രഷ്ടാവിന്റെ മഹത്വത്തെ വിലമതിക്കാനും കഴിയും.

“ചിറകു വിടർത്തി അകത്തേക്കു മടക്കിവെച്ച് തങ്ങൾക്ക് മുകളിലുള്ള പക്ഷികളെ അവർ നിരീക്ഷിക്കുന്നില്ലേ? പരമകാരുണികനായ അല്ലാഹുവല്ലാതെ മറ്റാരും അവരെ താങ്ങി നിർത്തുന്നില്ല. തീർച്ചയായും പരമകാരുണികൻ (അല്ലാഹു) അവൻ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിരീക്ഷിക്കുന്നവനാണ്. ” മുകളിലെ വാക്യം മനുഷ്യരോടു പക്ഷികളുടെ സൃഷ്ടിപ്പ് നിരീക്ഷിക്കാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു, അതിലൂടെ അവർക്ക് പഠിക്കാനും സ്രഷ്ടാവിന്റെ മഹത്വത്തെ വിലമതിക്കാനും കഴിയും. ചുറ്റുമുള്ള പരിസ്ഥിതിയെ ശരിയായ മനസ്സോടെ നിരീക്ഷിക്കുന്നത് അറിവന്വേഷിച്ച് അലയാനും കൂടുതൽ പുതിയ അറിവുകൾ കണ്ടെത്താനും സഹായകമാവുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, പക്ഷിയുടെ ശരീരഘടനയെയും അതിന്റെ ചലനത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ധാരണ, വായുവിന്റെ ഘടന, കാലാവസ്ഥസ്വാധീനം, വ്യോമയാന വ്യവസായത്തിനു ലൈറ്റ്അലോയ്കളുടെ ഉപയോഗം, ഒരു വിമാനത്തിന് ത്രസ്റ്റ്, ലിഫ്റ്റ് സൃഷ്ടിക്കാൻ ആവശ്യമായ ശാസ്ത്രീയ കണക്കുകൂട്ടൽ തുടങ്ങിയ പുതിയ അറിവുകളുടെ വാതായനങ്ങൾ അവന്റെ മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെടും. അത്തരം തത്വചിന്തകളുടെ ആത്മീയ അനുഭവങ്ങൾ ഇബ്നു ഫിർനാസ് ആസ്വദിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന് വിശുദ്ധ ഖുർആനിന്റെ ഉള്ളടക്കത്തെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയുള്ള പ്രകൃതിയുടെ നിയമം മനസ്സിലാക്കുന്നത് മനുഷ്യരെ അവരുടെ സ്രഷ്ടാവിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുമെന്നതായിരുന്നു പ്രധാന താല്പര്യം. നിരന്തരമായ പക്ഷികളിലൂടെയുള്ള പ്രകൃതിയുടെ നിരീക്ഷണമാണ് ശാസ്ത്രീയമായി പറക്കൽ പരീക്ഷണം നടത്താൻ അദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.

അബ്ബാസ് ഇബ്നു ഫിർനാസ്

അബുൽ ഖാസിം അബ്ബാസ് ഇബ്നു ഫിർനാസ് ഇബ്നു വിർദാസ് അൽ തകുറൂനിയാണ് പൂർണ നാമം. എ.ഡി 810-ൽ റോണ്ട (Ronda) യിലാണ് ജനനം. മലാഗ (Malaga) പ്രവിശ്യയിലെ അറിയപ്പെടുന്ന ടൂറിസം നഗരമായിരുന്നു റോണ്ട. അതിന്റെ പ്രകൃതിപരമായ പ്രത്യേകതയായിരുന്നു ഈ നഗരത്തിന്റെ പ്രധാന ആകർഷണം. ഉമവിയ്യ ഭരണകാലത്ത് അൽ അന്തലൂസിന്റെ (Al Andalus) നഗര കേന്ദ്രമായി റോണ്ട വികസിച്ചു. ടകരോണ (Takarona) എന്നറിയപ്പെടുന്ന പർവത പ്രദേശമായ സെറീനിയയിൽ (Serenia) നിർമിച്ച ഒരേയൊരു നഗരമാണിത്. എ.ഡി 711-ൽ ഇസ്‌ലാം അൽ അന്തലൂസിൽ വന്നതിനു ശേഷം, നഗരത്തിനു ചുറ്റും കോട്ടകൾ നിർമിക്കപ്പെട്ടു, നഗരം അതിവേഗം വികസിച്ചു. ഇബ്നു ഫിർനാസ് റോണ്ട സ്വദേശിയാണെങ്കിലും, വിജ്ഞാനം തേടി കോർഡോബയിലേക്കു കുടിയേറി. അറിവിനോടുള്ള അഭിനിവേശം അദ്ദേഹത്തെ ജന്മനാട് വിടുന്നതിലേക്കു നയിച്ചു. അതുകൂടാതെ, ഇബ്നു ഫിർനാസ് ജന്മനാട്ടിലേക്കു മടങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ് കുറച്ചുകാലം ഇറാഖിലേക്കു യാത്ര ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, വിജ്ഞാന നഗരമായ ബാഗ്ദാദിലേക്കും അവിടുത്തെ ദാറുൽ ഹിക്മയിലേക്കും. പണ്ഡിതന്മാർ, ശാസ്ത്രജ്ഞർ, എഴുത്തുകാർ, കവികൾ, കലാകാരന്മാർ, കരകൗശല വിദഗ്ധർ, എൻജിനീയർമാർ തുടങ്ങിയ നിരവധി പഠനങ്ങളുടെ സിരാകേന്ദ്രമായിരുന്നല്ലോ ബാഗ്ദാദ്. അവിടെ വെച്ചാണ് വിജ്ഞാനത്തിന്റെ പുതിയ ശ്രേണി ഇബിനു ഫിർനാസ് പഠിക്കുന്നത്.

ഭൗതികശാസ്ത്രം, രസതന്ത്രം, വൈദ്യം, സംഗീതം, അറബി സാഹിത്യം, ഗണിതം തുടങ്ങിയ നിരവധി മേഖലകളിൽ അവഗാഹം നേടിയ പ്രതിഭയായിരുന്നു ഇബ്നു ഫിർനാസ്. ഇബ്നു ഫിർനാസ് മഹാകവിയെന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു, കോർഡോബയിലെ ഇമാരാ കൊട്ടാരത്തിലെ (Imarah palace) രാജകീയ കവിയായി നിയമിക്കപ്പെട്ടതിൽ നിന്ന് കവിതയിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാവീണ്യം വ്യക്തമാണ്. പറക്കുന്ന ഉപകരണത്തിന്റെ കണ്ടുപിടിത്തം അദ്ദേഹത്തെ പ്രസിദ്ധനും ഇതിഹാസ പുരുഷനുമാക്കി. മനുഷ്യനെ വായുവിൽ പറത്തിയ ആദ്യത്തെ മനുഷ്യനിർമിത വസ്തുവാണ് അദ്ദേഹം രൂപകൽപ്പനചെയ്ത പറക്കും ഉപകരണം. അൽ-ഹകം l, അബ്ദുൽ-റഹ്മാൻ ll, മുഹമ്മദ്‌ l, അൽ-മുന്ദിർ എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിനു സാക്ഷ്യം വഹിച്ച ഇമാറയുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹം 4 അമീർമാരുടെ ഭരണത്തിനു കീഴിലാണ് ജീവിച്ചിരുന്നത്. അൽ-മുന്ദിറിന്റെ ഭരണകാലത്ത് എ.ഡി 887-ൽ അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചുവെന്നാണ് കൂടുതൽ ചരിത്രകാരന്മാരും അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത്.

ഭൗതികശാസ്ത്രം, രസതന്ത്രം, വൈദ്യം, സംഗീതം, അറബി സാഹിത്യം, ഗണിതം തുടങ്ങിയ നിരവധി മേഖലകളിൽ അവഗാഹം നേടിയ പ്രതിഭയായിരുന്നു ഇബ്നു ഫിർനാസ്. ഇബ്നു ഫിർനാസ് മഹാകവിയെന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു, കോർഡോബയിലെ ഇമാരാ കൊട്ടാരത്തിലെ (Imarah palace) രാജകീയ കവിയായി നിയമിക്കപ്പെട്ടതിൽ നിന്ന് കവിതയിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാവീണ്യം വ്യക്തമാണ്.

ആദ്യ പരീക്ഷണപ്പറക്കലും പാരചൂട്ടിന്റെ പിറവിയും

‘അബ്ബാസ് ഇബ്നു ഫിർനാസ് ആദ്യമായി പറന്ന മനുഷ്യനാണ് എന്ന് ‘ ഹിറ്റി (Hitti), പി. കെ (P. K), ലിയർ (Lear), ജെ (J), മസൂദ് (Masood), എഹ്‌സാൻ (Ehsan), വൈറ്റ് (White), എൽ.ജെ (L.J) എന്നിങ്ങനെ നിരവധി ശാസ്ത്രജ്ഞർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അറബ് ലോകത്തെക്കുറിച്ചു പഠിച്ച ഫിലിപ്പ് കെ ഹിറ്റിയെന്ന പാശ്ചാത്യ പണ്ഡിതനും ഈ വസ്തുത അംഗീകരിക്കുന്നു. History of the Arabs: From the Earliest Times to Present എന്ന തന്റെ പുസ്തകത്തിൽ അദ്ദേഹം ഈ കാര്യം പ്രസ്താവിച്ചുണ്ട്. ലാറ്റിൻ ഭാഷയിൽ ഇബ്നു ഫിർനാസ് അർമൻ ഫിർമാൻ (Armen firmen) എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ, അൽ ഹസ്സാനിക്ക് ഇബ്നു ഫിർനാസിന്റെ നാമം ലാറ്റിനൈസ് ചെയ്ത പടിഞ്ഞാറിനോടു യോജിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, കാരണം പടിഞ്ഞാറ് ഇബ്നു ഫിർനാസിന്റെ യഥാർത്ഥ പേര് തന്നെ അഭിസംബോധന ചെയ്യണമെന്ന് അദ്ദേഹം നിർബന്ധം കാണിച്ചു. അൽ ഹസ്സാനിയുടെ വാദത്തിനുള്ള തന്റെ പ്രതികരണത്തിൽ ഇബ്നു ഫിർനാസിന് പറക്കാൻ പ്രചോദനം നൽകിയ മറ്റൊരു വ്യക്തിയാണ് അർമൻ ഫിർമാനെന്ന് ലിയാൻഹാർഡ് (Lienhard) പറയുന്നുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും അത് സാധൂകരിക്കുന്ന ആധികാരികമായ ഒന്നും സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അതിനാൽ അർമൻ ഫിർമാനും ഇബ്നു ഫിർനാസും ഒരേ വ്യക്തിയാണെന്നു വാദിച്ച ഉറവിടം കൂടുതൽ കൃത്യമാണെന്ന് പഠന വിധേയമാക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഒരു പറക്കും യന്ത്രം നിർമിക്കാനുള്ള ഭാഗമായി അദ്ദേഹം പ്രാഥമിക പഠനം നടത്തിയത് നിരന്തര പക്ഷിനിരീക്ഷണത്തിലൂടെയായിരുന്നു. പ്രത്യേക ആകൃതിയിൽ മരക്കഷ്ണങ്ങൾ സിൽക്കിലും, പക്ഷിത്തൂവലുകളിലും വച്ചുപിടിപ്പിച്ച ചിറക് രൂപത്തിലുള്ള അയഞ്ഞൊരു വസ്ത്രം അദ്ദേഹം നിർമിച്ചു. ആ വസ്ത്രം ധരിച്ച് എ.ഡി 852-ൽ കോർഡോബയിലെ മസ്ജിദിലെ വലിയ മിനാരത്തിൽ നിന്ന് താഴേക്കു ചാടിക്കൊണ്ടായിരുന്നു ആദ്യ പരീക്ഷണം നടത്തിയത്. പറന്നുയരാൻ ഉയർന്ന സ്ഥലത്തായിരിക്കുക, കൈകൾ കൊണ്ട് ചിറകടിക്കുന്ന സമയത്ത് താഴേക്ക് തെന്നിമാറുക എന്നീ പ്രക്രിയകളിൽ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധപുലർത്തി. പ്രതീക്ഷിച്ചതു പോലെ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിലേക്കു വായു കടന്നിരുന്നതിനാൽ ചാട്ടത്തിന്റെ വേഗത വലിയ അളവിൽ കുറക്കാൻ സാധിച്ചു. ആധുനിക പാരചൂട്ടിന്റെ ആശയം അങ്ങനെയാണ് പിറന്നത്.

ജീവൻ പണയം വെച്ചുള്ള പരീക്ഷണ പറക്കലിൽ അദ്ദേഹം വലിയ പരിക്കുകളില്ലാതെ രക്ഷപ്പെട്ടു. എന്നിട്ടും, പരീക്ഷണങ്ങൾ മതിയാക്കാൻ ഇബ്നു ഫിർനാസ് തയ്യാറായില്ല. പറക്കാനുള്ള തന്റെ ശ്രമങ്ങളിൽ ഇബ്നു ഫിർനാസ് വലിയ ആവേശത്തിലായിരുന്നു. നല്ലരീതിയിൽ കുറേനേരം വായുവിൽ പറക്കാൻ ഇനിയും ഒരുപാട് കണ്ടെത്തലുകൾ വേണമെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. കാലാകാലങ്ങളിൽ പറക്കുന്ന ഉപകരണത്തിന്റെ ഘടനാപരമായ രൂപകൽപ്പനയിൽ അദ്ദേഹം പുതിയ പരിഷ്കാരങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. 23 വർഷത്തോളം നിരീക്ഷണങ്ങൾ തുടർന്നു, ഒടുവിൽ എ.ഡി 875-ൽ തന്റെ എഴുപതാം വയസ്സിൽ കുറേക്കൂടി മെച്ചപ്പെട്ട രീതിയിൽ ശാസ്ത്രീയമായുള്ള മേൽക്കുപ്പായം അദ്ദേഹം പണിതു. പ്രത്യേക ആകൃതിയിൽ വളച്ചുണ്ടാക്കിയ മുളയുടെ ഫ്രെയിം കനംകുറഞ്ഞ സിൽക്കും, കഴുകന്റെ തൂവലും കൊണ്ട് ആവരണം ചെയ്തുകൊണ്ടായിരുന്നു ചിറകു പോലെയുള്ള മേൽക്കുപ്പായം രൂപകൽപ്പന നടത്തിയത്. താൻ പറക്കുന്നത് കാണാൻ ജനങ്ങളെ മുഴുവൻ അദ്ദേഹം യമനിലെ ജബൽ അൽ റൂസിൽ ഒരുമിച്ച് കൂട്ടിയിരുന്നു. 10 മിനിറ്റോളം വായുവിലൂടെ പറക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് നിലത്തേക്കു കൂപ്പുകുത്തിയ ഇബ്നു ഫിർനാസിന് നട്ടെല്ലിന് ഗുരുതരമായി പരിക്കേൽക്കുകയും, നട്ടെല്ല് ഒടിഞ്ഞുപോവുകയും ചെയ്തു. പക്ഷികൾക്കുള്ളതു പോലെ ഒരുവാൽ ഘടിപ്പിക്കാത്തതാണ് തന്റെ വീഴ്ച്ചയ്ക്കു കാരണമെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കുകയും പിന്നീട് തന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ അതു കുറിക്കുകയും ചെയ്തു.

പരീക്ഷണപ്പറക്കലിലുണ്ടായ അപകടത്തെ തുടർന്ന് ലാൻഡിംഗിന് ടെയിൽ (Tail) ഒരു പ്രധാന ഘടകമാണെന്ന് ഇബ്നു ഫിർനാസ് മനസ്സിലാക്കി, ഇതൊരു പക്ഷി അതിന്റെ വേഗത കുറയ്ക്കാൻ വാൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതു പോലെയാണ്. ഈ ഘടനയെ പിന്നീട് ഡാ വിഞ്ചി ഓർണിത്തോപ്റ്റർ (Ornithopter) എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തു. ആദ്യമായി ഗ്ലൈഡർ (Glider) ഉപയോഗിച്ച് സ്വയം വിക്ഷേപിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിനു ശേഷം ഇബ്നു ഫിർനാസ് സ്ഥാപിച്ചൊരു സിദ്ധാന്തമാണ് ഓർണിത്തോപ്റ്റർ. ഓർണിത്തോപ്റ്റർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന വാലിനെക്കുറിച്ചു വിശദീകരിക്കുന്ന റോജർ ബേക്കൺ (Roger Bacon) എഴുതിയ ഒരു കൈയെഴുത്തുപ്രതിയിൽ ഈ സിദ്ധാന്തം സ്ഥിരീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. എ.ഡി 1260-ൽ ബേക്കൺ On the Marvelous Power of Art and Nature എന്ന ലേഖനത്തിൽ മനുഷ്യന് എങ്ങനെ പറക്കാൻ കഴിയുമെന്നതിനെ രണ്ടു രീതികളിൽ വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ഓർണിത്തോപ്റ്റർ ഉപയോഗിക്കുന്നൊരു രീതി, “പറക്കാൻ ഒരു ഉപകരണമുണ്ട്, അതു ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല, അല്ലെങ്കിൽ കണ്ട ഒരു മനുഷ്യനെയും ഞാൻ അറിയുകയുമില്ല, പക്ഷേ ആ പണ്ഡിതന്റെ പേര് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. ബേക്കൺ പഠിച്ചത് കോർഡൊബയിലാണ് അത് ഇബ്നു ഫിർനാസ് പറക്കാൻ ശ്രമിച്ച സ്ഥലവും കൂടിയാണ്. ബേക്കണിന്റെ രചനകളിലെ വിശദീകരണം സ്പെയിനിലെ മുസ്‌ലിം കൈയെഴുത്തുപത്രിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നു, പക്ഷേ, അതൊരു തുമ്പും കൂടാതെ അപ്രത്യക്ഷമായി. വ്യോമയാന പഠനത്തിലേക്കു വഴിയൊരുക്കിയത് ഇബ്നു ഫിർനാസ് ആണെന്നു വ്യക്തമാക്കുന്ന ശക്തമായ തെളിവുകളില്ലാത്തത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാവനകളെ യുഗകാലങ്ങളായി അംഗീകരിക്കാൻ ലോകത്തെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു.

ലാൻഡിംഗ് സമയത്ത് സ്ഥിരത നിലനിർത്താനൊരു സുപ്രധാന ഘടകമായി ഓർണിത്തോപ്റ്റർ ആശയം വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രമം വ്യോമയാന പഠനത്തിലേക്കുള്ള വലിയ വാതിലുകൾ തുറന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാണെന്നു കാണാൻ സാധിക്കും.

നിലയ്ക്കാത്ത പരീക്ഷണങ്ങൾ

ഇബ്നു ഫിർനാസിന്റെ മരണശേഷം മുസ്‌ലിംകളും അമുസ്‌ലിംകളും പറക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ തുടർന്നു. എ.ഡി 1007-ൽ ഒരു അധ്യാപകൻ അൽ ജുഹാരി മരവും, കയറും കൊണ്ട് ഒരു ചിറക് നിർമിച്ചു. വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ചിറക് പൂർണമായപ്പോൾ, തുർക്കിസ്ഥാനിലെ ഒരു മസ്ജിദിലെ (Turkistan’s Ulu Mosque) 1002 അടി മിനാരത്തിൽ നിന്ന് ലോഞ്ച്-ഫ്ലൈ ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹം ധൈര്യപ്പെട്ടു. എന്നിരുന്നാലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രമം പരാജയപ്പെട്ടു. മാരകമായ അപകടത്തിൽ ചെന്നു കലാശിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട്, പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മാൽമെസ്ബറി (Malmesbury) പ്രദേശവാസിയായ ഐൽമർ (Eilmer) 1000 അടി ഉയരത്തിൽ നിന്നും ചാടി പറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, 600 അടി ഉയരത്തിൽ അദ്ദേഹം പറന്നതിനാൽ വിജയിച്ചതായി കണക്കാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. എന്നിരുന്നാലും, ഇബ്നു ഫിർനാസിനെ പോലെ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗ്ലൈഡറിന് ലാൻഡിംഗിനുള്ള വാലില്ലാത്തതിനാൽ ഐൽമറിന്റെ ശ്രമവും പരാജയപ്പെട്ടു. രണ്ടു കാലുകളും ഒടിഞ്ഞ അദ്ദേഹം വലിയ അപകടത്തിലാണ് ചെന്നകപ്പെട്ടത്. ഈ രണ്ടു പരാജയങ്ങളെ തുടർന്ന് സമാനമായ ശ്രമങ്ങൾ കുറച്ചുകാലത്തേക്ക് നിർത്തിവെച്ചു. 600 വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം നവോത്ഥാന കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ പ്രക്രിയ വീണ്ടും ഉയർന്നുവന്നു, ലിയോനാഡോ ഡാവിഞ്ചി (Leonardo da Vinci) പറക്കുന്ന യന്ത്രത്തിന്റെ രേഖചിത്രങ്ങൾ നിർമിച്ചു, അദ്ദേഹം വരച്ചെങ്കിലും അവയൊന്നും നിർമിച്ചിട്ടില്ല. ഈ ഇറ്റാലിയൻ പണ്ഡിതന് നിരവധി പറക്കുന്ന യന്ത്രങ്ങൾ വരയ്ക്കാൻ മാത്രമേ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ, പക്ഷേ, അവയൊന്നും പരീക്ഷിച്ചിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ പറക്കാൻ കഴിയുമെന്നു തെളിയിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

ഇബ്നു ഫിർനാസിന്റെ മരണത്തിന് 900 വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ഡാവിഞ്ചി രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത വലിയ ചിറകുകൾ ഉപയോഗിച്ച് പറക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടന്നിരുന്നു. ഒരു ജർമൻ എഞ്ചിനീയറായ ഓട്ടോ ലിലിയന്തലിന്റെ (Otto Lilienthal) ശ്രമവും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ നിന്നുള്ള ലിഫ്റ്റ് ഫോഴ്സ്, ചിറകിന്റെ ആകൃതി, ഫ്ലൈറ്റ് സ്ഥിരതയ്ക്കൊരു പ്രധാന ഘടകമായ, വ്യത്യസ്ത സമ്മർദ്ദത്തിനു കാരണമാകുന്ന അതിന്റെ വ്യത്യാസങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെയുള്ള വ്യോമയാനത്തിന്റെ ചില വശങ്ങൾ അദ്ദേഹം പഠിച്ചു. 1896-ൽ പറന്നുയരാനുള്ള ശ്രമത്തിനിടെ കാറ്റ് ശക്തമായി വീശിയടിച്ചു, ഗ്ലൈഡർ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയാതെ ബെർലിനിലെ ഒരു കുന്നിൻ പ്രദേശത്ത് അത് തകർന്നുവീണു, നിർഭാഗ്യവശാൽ അദ്ദേഹം മരണപ്പെടുകയും ചെയ്തു. 1630-ൽ ഓട്ടോമൻ തുർക്കിയിലെ അഹമ്മദ് അലവി വിജയകരമായി പറക്കുകയും ബോസ്ഫറസിൽ ലാൻഡ് ചെയ്തതും മറ്റൊരു വഴിത്തിരിവായി. അതിനുശേഷവും പല ശാസ്ത്രജ്ഞർ വിവിധ വിദ്യകൾ ഉപയോഗിച്ചു പറക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടത്തിയെങ്കിലും മോട്ടോർ യന്ത്രത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന വിമാനം നിർമിക്കുകയും 52 സെക്കൻന്റ് ആദ്യ പറത്തലിൽ തന്നെ പൂർത്തീകരിക്കുകയും ചെയ്ത റൈറ്റ് സഹോദരന്മാരാണ് ആധുനിക യന്ത്രവത്കൃത വിമാനത്തിന്റെ ഉപജ്ഞാതാക്കളായി അറിയപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ, ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോലും ഏവിയേഷൻ എൻജിനീയറിങ്ങിൽ വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ ഇബ്നു ഫിർനാസിന്റെ പറക്കും യന്ത്രത്തിന്റെ രൂപത്തിനു സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. കുരിശു യുദ്ധത്തിൽ സ്പെയിനിലെ വൈജ്ഞാനിക മുന്നേറ്റങ്ങൾ തകർക്കപ്പെട്ടതോടെ മറ്റു ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരെ പോലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാവനകളും ഇരുളിലേക്കു മറഞ്ഞു. എന്നിരുന്നാലും, ശാസ്ത്ര രംഗത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാവനകൾ ചെറുതല്ല.

ആയിരം വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് ഇബ്നു ഫിർനാസ് ചെയ്തതിനു സമാനമായി പക്ഷികൾ എങ്ങനെ പറക്കുന്നുവെന്നു പഠിക്കലായിരുന്നു വിൽബർ റൈറ്റിന്റെ (Wilbar Wright) പ്രധാന അന്വേഷണം. ഒരുപക്ഷേ വായുവിന്റെ മധ്യത്തിലോ, ഇടത്തോട്ടോ വലത്തോട്ടോ തിരിയുമ്പോഴാണ് അതിന്റെ സ്ഥിരത നിലനിർത്തുന്നതെന്നു റൈറ്റ് മനസ്സിലാക്കി.

എഞ്ചിനില്ലാത്ത ഗ്ലൈഡിംഗ് റൈറ്റ് സഹോദരന്മാർ വിജയകരമായി വിപുലീകരിച്ചു, അവരുടെ കണ്ടുപിടിത്തം 260 മീറ്റർ വരെ പറന്നു. 1903 ഡിസംബർ 1-ന് പറക്കാനുള്ള അവരുടെ ആദ്യ ശ്രമത്തിന്റെ പേരിൽ അവർ ഇന്ന് വിമാന ഉപജ്ഞാതാക്കളായി അറിയപ്പെടുന്നവരാണ്. അതിനുശേഷം അവർ പ്രശസ്തി നേടുകയും വിമാനവുമായി എൻജിൻ സംയോജിപ്പിച്ചു വ്യോമയാന മേഖല അതിവേഗം വികസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ആയിരം വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് ഇബ്നു ഫിർനാസ് ചെയ്തതിനു സമാനമായി പക്ഷികൾ എങ്ങനെ പറക്കുന്നുവെന്നു പഠിക്കലായിരുന്നു വിൽബർ റൈറ്റിന്റെ (Wilbar Wright) പ്രധാന അന്വേഷണം. ഒരുപക്ഷേ വായുവിന്റെ മധ്യത്തിലോ, ഇടത്തോട്ടോ വലത്തോട്ടോ തിരിയുമ്പോഴാണ് അതിന്റെ സ്ഥിരത നിലനിർത്തുന്നതെന്നു റൈറ്റ് മനസ്സിലാക്കി. വിമാനങ്ങൾ നിർമിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അപകടങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ റൈറ്റ് സഹോദരന്മാർ ഗ്ലൈഡറുകൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഈ പ്രവണതയുടെ ഫലപ്രാപ്തി സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി സമാനമായ പ്രവർത്തനമുള്ളൊരു പട്ടം അവർ കണ്ടുപിടിച്ചു. വ്യോമയാന രംഗത്തെ പുരോഗതി പുറത്തു കൊണ്ടുവരുന്നതിൽ റൈറ്റ് സഹോദരന്മാർ വഹിച്ച പങ്ക് നിഷേധിക്കാനാവില്ല. എന്നിരുന്നാലും, ഇബ്നു ഫിർനാസിന്റെ പറക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളാണ് വ്യോമയാന ലോകത്തിനു തുടക്കമിട്ടതെന്നു പറയാനാവും.